Shkrime Autoriale

Ballina Shkrime Autoriale

“Jeta pas ballkonëve” nga Massimo Gramellini

0

Në ballkonët e lagjes time nuk këndohet më. Pas grilave të ulura shquaj vetëm feksjet kaltëroshe të dritave të televizorëve. Edhe duartrokitjet janë zhdukur. Nga ndonjë dritare që s’dihet ku, jehon ulërima e një të ngujuari që i ka sosur rezervat e vetëkontrollit por mbetet pa përgjigje.

…bën mirë të shkosh!

0

Më trego pak pse je rikthyer? Ku u ndeshe dhe njëherë me kujtimin tim? Në fakt të kisha harruar…

Nuk mbaj mënd si dukem me ty, por kur jam vetëm e di fare mirë si jam!

Jepi mundësi tjetrit që të rritet nga shembulli yt njerëzor!

0

Absolutja nuk ka shumë jetëgjatësi, e relativja është mbretëresha e kësaj bote dhe si e tillë mjekon shumë plagë kur bashkëjeton me kohën…

Fali meshire edhe te pafalshmes!

0
Silhouette of bird flying and broken chains at beautiful mountain and sky autumn sunset background

Shpesh na ndodh të keqkuptohemi për atë që nuk arrijmë të kuptohemi, e madje shpesh edhe vetvetja na tradhëton, fjalët na mbesin të bllokuara në zemër e loti nuk na qëndron besnik as perballë krenarisë!

Letra e shkrimtares dhe gazetares së njohur italiane drejtuar fëmijës që humbi…

0

 

Këtë natë kuptova që ti ishe: një grimcë jete e ardhur nga asgjëja. Po qëndroja me sy hapur në errësirë e papritmas në këtë terr, u ndez një dritë qartësie: ti ishe. Ekzistoje. Qe sikur të ndieja një plumb në gjoks. Më ndaloi zemra.

Pse marrëdhëniet moderne janë kaq të palumtura…?

0

Pse është kaq e vështirë të mbash një marrëdhënie në ditët e sotme? Pse njerëzit janë bërë ‘të paaftë’ për lidhje afatgjata? Mos vallë, kemi harruar se si dashurohet? Ose më keq akoma, mos vallë, nuk e dimë çfarë është dashuria?

…ende besoj se jam një vajzë që di të dua!

0

Ndonëse jam thyer e pa fjalë kam mbetur, netëve ku zgjuar rëndoja kryet me pikëpyetje, edhe pse kam heshtur e kam urryer veten jo pak herë, prap, jam një vajzë që di të dua! Ndonëse provova shije të hidhura, në ditët kur mendoja se jam e lumtur, dhe jeta më ktheu shpinën, mësova të zgjohem edhe njëherë pa pendime e t’i gëzohem pranverës.

Atdheu

0

Një atdhe është një tërësi e shumë familjeve; dhe, sikurse normalisht, familja mbështetet për respekt të vetvetes; kur dikush nuk ka interes të kundërt, qyteti ose fshati i dikujt, të cilin ne e quajmë atdhe, mbështetet për të njëjtin respekt të vetvetes.

Nëse nuk të respekton, ai nuk të meriton!

0

Ky nuk është një rrëfim për mua, por një rrëfim për çdo grua të gjallë. Jemi nënvlerësuar, keqkuptuar dhe mosrespektuar nga burrat të cilët i mendojmë si partnerë për jetën. Disa burra mendojnë se mosrespektimi nuk është ndonjë gjë e madhe, por më besoni, është gjëja që mund të prishë një marrëdhënie përgjithmonë.

Psikologu Kelly Flanagan i shkruan letër së bijës adoloshente për partnerin e jetës!

0

“E dashur vogëlushja ime e ëmbël,

Kohët e fundit, unë dhe mamaja jote kemi qenë duke kërkuar në Google për disa punë tonat dhe kemi vënë re se një nga pyetjet që shtrohet më së shumti në kërkesat në Google është: “Si ta bëj atë të ndihet i interesuar?”

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT

Fragmente nga Dostoevsky, Kant, Osho dhe Yalom!

“Dhe kur të biesh në dashuri, shpresoj që do të jesh i lumtur me të. Nuk kam nevojë ti uroj asaj asgjë, sepse ajo...