SHARE

Natën e kaluar kam qarë. Kam qarë sepse procesi përmes të cilit jam bërë grua ka qenë i rëndë. Kam qarë sepse më nuk jam fëmij, me besimin e verbër fëmijëror. Kam qarë sepse syt e mi janë hapur për realitetin… kam qarë sepse dua të besoj, por nuk mund të besoj.

Unë ende mund të dashuroj me pasion pa besuar. Kjo do të thotë se unë dashuroj njerëzisht.

Kam qarë sepse e kam humbur dhimbjen dhe se ende nuk jam mësuar me mungesën e saj.

Anaïs Nin, “Henry and June: From “A Journal of Love”–The Unexpurgated Diary of Anaïs Nin”