SHARE

Në fakt, askush nuk është i vetëdijshëm për momentin më të lumtur, për gjatë kohës sa është duke e jetuar atë. Mund të jetë që në një moment të këqaqësisë, dikush të mendojë se është duke e jetuar momentin e artë “tani”, madje edhe nëse e kanë provuar një të tillë më herët, por pavarësisht se cka thotë, në një pjesë të zemrës së tij ai ende mendon se momenti më i lumtur ende nuk ka ardhur. Përndryshe, si do të mundej dikush, e në veçanti dikush që është i ri, të jetojë me besimin se çdo gjë mund të bëhet vetëm më keq: nëse një person është mjaftueshëm i lumtur sa për të menduar se e ka arritur momentin më të lumtur të jetës së tij, ai pastaj do të jetë mjaftueshëm i pashpresë sa për të menduar me pesimizëm se më e mira ka kaluar dhe të mos shoh arsye se përse të vazhdojë të jetojë.

Orhan Pamuk, “The Museum of Innocence”