SHARE

“Kam qenë gabim kur kam thënë se nuk pendohem për të kaluarën. Unë pendohem; Unë lotoj për dashurinë e shkuar e cila nuk mund të kthehet më kurrë. Kush duhet fajësuar unë nuk e di.

Dashuria mbetet, por jo dashuria e vjetër; vendi i saj mbetet, por ajo është tretur diku larg dhe e ka humbur të gjithë forcën dhe substancën e vetë; kujtimet ende kanë mbetur, gjithashtu edhe mirënjohja, por…”

“Unë doja lëvizje dhe jo një rrjedhë të qetë të ekzistencës. Dëshiroja ekzaltim dhe mundësi për të sakrifikuar veten për dashurinë time. E ndjeja atë brenda vetes, një tepri energjie e cila nuk gjente shkarkim ne jetët tona të qeta.”

Leo Tolstoy, “Family Happiness”