SHARE

“Ai qeshi me mirëkuptim – shumë më tepër se sa me mirëkuptim. Ishte njëra nga ato buzëqeshjet e rralla me cilësin e pohimit të patundur në të, të cilën mund ta hasni katër ose pesë herë gjatë gjithë jetës suaj.

Ai u përball– ose u duk se po përballej – me të gjithë botën e përjetshme në një moment, dhe pastaj u koncetrua mbi ju me një paragjykim të papërmbajtshëm në favorin tënd.

Ai të kuptoi aq sa ke dashur gjithmonë të kuptohesh, besonte në ty ashtu siç ke dashur gjithmonë të besosh në vete, dhe të siguroi se për ty e kishte saktësisht atë pështypje, të cilën ju në momentet më të mira, keni shpresuar ta arrini.

Scott Fitzgerald, “The Great Gatsby”