SHARE

“Me kalimin e kohës, lëndimi filloi të zbehej dhe ishte më e lehtë për ta lënë të shkonte. Të paktën ashtu mendoja. Por secilin djal që e kam takuar përgjatë viteve të ardhëshme, e kam gjetur veten duke të kërkuar ty, dhe kur ndjenjat u forcuan shumë, të shkrova edhe një letër tjetër.

Por ato kurrë nuk ti kam dërguar nga frika e asaj që do të mund të zbuloja. Që nga ajo kohë, ti ke vazhduar me jetën tënde dhe unë nuk doja të të mendoja ty duke e dashur dikë tjetër. Dëshiroja që kujtimi për ne të ishte sikur ai i asaj vere. Kurrë nuk do të doja ta humbisja atë kujtim.”

Nicholas Sparks, “The Notebook”