SHARE

“Njerëzit nuk janë krijesa të buta të cilat duan të jenë të dashura, dhe të cilat më e shumta që mund të bëjnë është ta mbrojnë veten nëse sulmohen; përkundrazi, ata janë krijesa mes të cilave ndihma instiktive është të mendohen si hisedar të fuqishëm të agresivitetit.

Si rezultat i kësaj, fqinji i tyre për ta, nuk është vetëm një ndihmues potencial ose një objekt seksi, por edhe dikush që i provokon për ta përmbushur gjithë agresivitetin e tyre mbi të, për ta përdorur të gjithë kapacitetin e tyre për punë, pa ndonjë kompenzim, për ta përdorur atë seksualisht pa pëlqimin e tij, për ti pushtuar zotërimet e tij, për ta përçmuar atë, për t’i shkaktuar atij dhimbje, për ta torturuar dhe për ta vrarë atë.

Homo homini lupus (njeriu për njeriun është ujk). Kush pra, përballë gjithë përvojës së tij jetësore dhe historike, do ta ketë guximin për ta hedhur poshtë këtë pohim?”

Sigmund Freud, “Civilization and Its Discontents”