SHARE

“Në agim, kur keni problem të ngriheni nga shtrati, thuani vetes: ‘Duhet të shkoj në punë – si një qënie njerëzore. Për çka duhet të ankohem, nëse do ti bëjë gjërat për të cilat kam lindur – gjërat për të cilat jam sjellur në këtë botë për ti bërë? Ose a është kjo për të cilën kam lindur? Të kruspem nën batanije dhe të rri i nxehtë?

Ju keni lindur për tu ndjerë “mirë”? Në vend se të bëni gjëra dhe ti provoni ato? A nuk i shihni bimët, zogjët, milingonat, merimangat dhe bletët duke i bërë detyrat e tyre individuale, duke e vënë botën në rend, me më të mirën që munden? Ndërsa ti nuk do ta bësh punën tënde si qënie njerëzore? Pse ikën nga ajo të cilën natyra kërkon ta bësh?

Ju nuk e duani veten tuaj mjaftueshëm, përndryshe ju do ta donit edhe natyrën tuaj dhe atë që kërkohet nga ju.

Kur e keni të vështirë për tu ngritur nga shtrati në mëngjes, kujtoi veçorit tua përcaktuese – ajo që e përcakton një njeri është të punoj me të tjerët. Edhe kafshët madje din të flenë.

Njeriu sa më natyral të jetë aq më i vërtetë dhe më i kënaqur është ai.”

Marcus Aurelius, “Meditations”