SHARE

“Po jetoj një jetë të atillë ku njoha si parajsën ashtu dhe ferrin. Jetova një dashuri të atillë ku njoha dhe pasionin dhe humbjen.

Kur disa po e shikonin jetën nga rreshti i parë, unë gjeta një skenë dhe aktrova. Me kishin caktuar një rol të atillë që e lexova, e rilexova por nuk e kuptova.

Ndonjëherë fola me veten në shtëpi, dhe u zemërova dhe qesha me gjendjen time. Pastaj i thash vetes “Jepi fjalën vetes tënde ”:

Nëse e dashuron, detin do të dashurosh dhe dallget.

Nëse do të të duan në fillim, duhet të dish të duash. Nëse deshiron të fluturosh duhet të dish të rrëzohesh.

Nëse jeton duke pasur frikë, bëhesh thjesht spektator ndaj jetës. Jetova një jetë të atillë ku njoha herët udhëtimet e fundit.

Koha ishte aq e shtrenjtë, për këtë arsye kam nxituar gjithmonë…”