SHARE

-Të jesh I guximshëm në izolim ,pa dëshmitarë ,pa mbështetjen e të tjerëve ,duke u përballur vetëm me veten ,kjo kërkon një krenari të madhe dhe shumë forcë ….
-Më dukej e palogjikshme të shkëputej gruaja e dashur nga rrethanat në të cilat ajo takohej ,duke u rrekur kësisoj ta zhvishje nga vetvetja, me fjalë të tjera nga historia që të lidhte me të dhe që I jepte formë dashurisë. Në të vërtetë ,tek gruaja më pëlqen jo ç’ka ajo është për vetveten ,por atë ç’ka ajo përfaqëson për mua.

-Ndodh jashtëzakonisht rrallë që dashuria fizike të ngatërrohet me dashurinë shpirtërore .Çfarë bën në të vërtetë shpirti ,ndërsa trupi bashkohet (me atë lëvizje aq të lashtë ,universale e të pandryshueshme)me trupin tjetër ? Përpiqet të shpikë gjithçka gjatë atij çasti duke theksuar kësisoj epërsinë e tij mbi monotoninë e jetës trupore !
Ah,sa përçmim ka ai për trupin e tij që nuk duhet (ashtu si dhe trupi tjetrit )veç si pretekst për një përfytyrim mijëra herë më të fortë se sa mishrat e bashkuar !Ose ndryshe :sa I zoti është ta poshtërojë trupin ,duke e braktisur në atë ecejakun prej lavjerrësi ,ndërsa vetë largohet bashkë me mendimet e tij (tashmë të lodhur nga tekat e trupit )krejt gjetiu :drejt një loje shahu , I kujtohet një drekë ,ose një libër që ka lexuar .Që dy trupa të huaj për njëri –tjetrin të ngatërrohen, kjo nuk është e rrallë. Ndonjëherë mund të ndodhë edhe bashkimi I shpirtrave .Por është njëmijë herë më e rrallë që një trup të bashkohet me shpirtin e tij dhe merren vesh për të ndarë një pasion…

-Kur njerëzit arrijnë të arratisen në mbretërinë e përrallave ,iu ndodh të mbushen me fisnikëri ,dhembshuri poezi. Në mbretërinë e jetës së përditshme ata, fatkeqsisht janë të pushtuar nga vëmendja ,mosbesimi ,dyshimet.
-Bredharaku I bregut që tund si I çmendur një fener majë krahut ,mund të jetë një I metë .Por natën ,kur valët venë përpara një barkë të çoroditur ,ky njeri është një shpëtimtar .Planeti ku ne jetojmë është zona kufitare midis qiellit dhe ferrit .Asnjë veprim nuk është I mirë apo I keq në vetvete . Vetëm vendi që zë ai në rendin e gjërave e bën mirë apo keq .
-Asnjë lëvizje e madhe që do të shndërrojë botën ,nuk I lejon sarkazmat apo talljet ,sepse ato janë si ndryshku që gërryen gjithçka.

-E megjithatë ,për ta bërë timin atë trup aq dëshpërimisht të dëshiruar ,mjaftonte një gjë fare e thjeshtë :majftonte ta kuptoja ,ta hidhja vështrimin drejt saj ,ta doja jo vetëm në atë pjesë të personalitetit që më interesonte mua ,por edhe për gjithë atë tjetrën që nuk më përkiste drejtëpërdrejtë ,për atë që ajo ishte në vetvete dhe për vete.
-Nuk dua të rri në një botë tjetër .Bota ku gjej vetveten …Duhet .duhet që t’I shkoj deri në fund sherrit me botën e gjërave material. Duhet që t’I shkoj deri në fund të gjitha gabimeve dhe mashtrimeve.
“Shakaja” – Milan Kundera