SHARE

Dhe vjeshta i shkoi ‘fletët e saj’
i vërtit era, i përpjek 
dimri, si perandor kinez
ngjyrën e verdhë kudo e ndjek.

Dhe këto re që tani vijnë
ndryshe nga retë e gjertanishme,
të shkretat janë pa vetëtima,
porsi djerrina të mërzitshme.

Veçse nën to qyteti zien
me drita, zhurma dhe trafik
dhe flokët e tymta të uzinave
mbi supe i bien madhërisht.

Ja horizonti i bardhë i dimrit
përballë peizazhit që lëviz
harxhon të fundmen vetëtimë
si reporteri të fundit blic.

– Ismail Kadare