SHARE

“-Shqiptaret jane nje popull i ashper e i prapambetur. Atyre qe kur jane foshnja, u vene ne djep pushken, keshtu qe pushka behet pjese e pandashme e jetes se tyre. Duke u bere qe ne vogeli nje pjese e qenies se tyre, si nje element baze i jetes se tyre, pushka ndikon drejtperdrejte ne krijimin e psikikes se shqiptarit.
-Por nje gje qe njeriu e do dhe e adhuron me gjithe shpirt, natyrisht qe ka qef edhe ta perdore. Po perse mund te perdoret me mire pushka?

-Per te vrare njerez.- tha gjenerali.
-Ashtu eshte. Shqiptaret gjithmone kane pasur deshire te vrasin ose te vriten. Ata jane vrare me njeri – tjetrin kur nuk kane pasur me ke te luftojne.. Ata ne lufte i shtyn instikti i vjeter. Keni degjuar per gjakmarrjen? Kjo eshte nje nevoje e diktuar nga natyra e tyre. Ne paqe ata trullosen si gjarpri ne stinen e dimrit. Vetem ne lufte e tregojne plotesisht vitalitetin e tyre. Lufta eshte gjendja normale e ketij vendi. Prandaj ata ne lufte jane te eger, te rrezikshem dhe bejne dem me shume sec duhet.”

“Më thanë se sonte në klub ti pyete veçanërisht për të. Siç duket, ke kohë që e kërkon dhe nuk e gjen dot. Po përse ke pyetur dhe e ke kërkuar aq shumë atë kolonel të zi? Mos vallë e ke pasur mikun tënd? Me siguri e ke pasur mik, përderisa e kërkon kaq shumë. Gjithë mbrëmjen nuk lanë njeri pa pyetur në fshat, sepse të gjithë e dinë që ai dergjet në dhé diku këtu rrotull, por asnjerit nuk ia merr mendja ku ndodhet ai. Do ikësh pa e marrë mikun tënd, mikun tënd të zi që më sterrosi jetën. Të ikësh sa më parë, sepse edhe ti je i mallkuar si ai. Tani rri urtë si një qengj dhe të qesh buza tek shikon se si kërcejnë njerëzia, por unë e di se ç’ke në mendje.

Ti mendon se si do të vijë dita që të sulesh në anët tona me ushtri dhe të na djegësh e të na pjekësh e të na vrasësh siç bënë shokët e tu. Nuk duhej të vije në këtë dasmë. Të të dridheshin gjunjët kur të niseshe për këtu. Së paku për hirin tim, të mua plakës së shushatur, të mua gjëmëzezës. Po ç’bëhet kështu? Ti po ngrihesh në valle? Ti guxon të ngrihesh në valle? Po vë buzën në gaz! Po ngrihesh! Dhe njerëzit të pranojnë! Daleni! Ç’bëni kështu! Kjo është e tepërt! Gjynah nga zoti!”

|Gjenerali i ushtrise se vdekur-Ismail Kadare|