SHARE

Në molin e shembun t’andrrave
t’ndërtume , nga lart shoh shum njerz,
andrrat t’u ju sos
E unë albatrosi i perpjekjes
t’dëshpërume
Kërkoj nji copëz shpresë, kambt për me
vendos

Në ftyren e lodhun t’njerzve me andrra
t’sosun
Shoh veç mekje e trishtim
Shohin mirazhin e anijes s’panjohun
I rren mirazhi i shpresës për shpetim

Adhurojn rrënojat nan kambt e tyne
Presin mrekullin papritmas me ndodh
E un fluturoj n’mister t’horizontit
Që frymen ma merr e kraht mi sterlodh

Por unë ju jap krahve sa ma fort që
t’mundem
N’mol sdu me zbrit ,n’rrënim sdu t’vdes
Veç edhe në vdeksha, t’vdes tu luftu
N’kërkim t’dëshpërum per nji copëz
shpresë!

© |Donato Brunga|