SHARE

Lou Andreas-Salome ishte shkrimtare e psikologe ruse dhe shumë e dhënë pas filozofisë së Nietzsche-s. Në maj të vitit 1882 Lou dhe Nietzsche u takuan për herë të parë gjatë një udhëtimi në Itali, së bashku edhe me shokun e Nietzsche-s, Paul Ree – njëherit i dashuri i Lou-s.

Por Nietzsche do të dashurohej marrëzisht në Lou-n, edhepse një dashuri e mohuar.

Poezia më poshtë shpalos mjaft mirë shpirtin e Lou Salome-s, të cilin Nietzsche nuk reshti kurrë së dashuruari.

Nietzsche kishte një admirim të veçantë për këtë poezi të Lou Salome-s.

Himn mbi jetën – Lou Salome

Jetë e mistershme,
T’du si miku do mikun –
Edhe kur gëzohem apo qaj me ty
Edhe në lumturi a dhimbje.

T’du me të gjitha të metat tua;
Dhe nëse duhet të më shkatërrosh,
Unë do të çlirohem nga krahët e tu
Siç largohet ai që dënesë nga gjiri i mikut.

Të përqafoj me gjithë forcën time!
Lejo t’më ndezin të gjitha zjarret tua,
Me lë të futem në zjarrin e luftës
Shfaq misterin tënd thellë e më thellë.

Të jetosh dhe të mendosh njëmijë vjet!

Më mbërthe tani në krahët tu:
Nëse nuk keni më shumë lumturi për të më dhënë –
Mirë atëherë – më mjafton dhimbja jote.

Përktheu: Arian Musa & Agon Sinanaj

VirtualSophists