SHARE

Superioriteti është një koncept iluzor, ne jemi të gjithë bashkë në udhëtimin e jetës dhe pavarësisht nga niveli i arsimimit, pagës ose stërvitjes, ju mund të mësoni gjithmonë nga kushdo, madje edhe nga ata që i gjykoni “inferior”.

Padituria njerëzore është objekt studimi i eseve të të gjitha gjeneratave:

Nga Sokrati tek Darvini, janë kryer shumë studime për të përcaktuar se çfarë zgjon sjellje superiore në njerëz, e cila pothuajse gjithmonë rrjedh nga një ndjenjë e madhe e mungesës së brendshme.

Një nga teoritë më të pranuara në këtë temë njihet si efekti Dunning-Kruger.

Përgatitur nga psikologët David Dunning dhe Justin Kruger nga Universiteti Cornell, efekti Dunning-Kruger përmban një çrregullim njohës, në të cilin njerëzit që janë injorantë në një subjekt të caktuar, besojnë se ata dinë më shumë sesa ata që kanë studiuar dhe përjetuar, pa pranuar injorancën dhe dështimet e tyre.

Këta njerëz jetojnë në një gjendje superioriteti iluzues, duke besuar se janë shumë të mençur, por në realitet ata janë shumë prapa atyre që janë rreth tyre.

Artikulli i Dunning dhe Kruger i botuar në 1999 thotë:

“Shpesh të paaftët janë të bekuar me një besim të pamjaftueshëm, të mbrojtur nga diçka që duket të jetë njohuria e tyre”.

Njerëzit me këtë sindromë besojnë se aftësitë e tyre janë shumë më të larta se mesatarja edhe kur ata nuk e kuptojnë qartë se për çfarë po flasin.

Ata nuk kanë përulësinë të njohin nevojën e tyre për përmirësim.

Ata gjithashtu nuk e njohin potencialin e atyre rreth tyre, egoizmi i tyre i pengon ata.

Ju ndoshta e njihni një person të tillë, të bllokuar në injorancë, që nuk përpiqet për t’u përmirësuar dhe beson se është mbi të mirën dhe të keqen dhe që ju keni të drejtë të gjykoni të gjithë rreth jush.

Këta njerëz, të cilët nuk dinë asgjë, sillen sikur të ishin zotërinj dhe përpiqen të përmbysin argumentet e planifikuara mirë të studiuesve dhe ekspertëve, kjo është vërtet e pakëndshme.

Për ta bërë veten të evoluar si njeri dhe shoqëri, ne duhet të angazhohemi në një dialog të shëndetshëm në të cilin të dyja palët kanë të njëjtën të drejtë për të shprehur mendimet e tyre dhe për t’u dëgjuar.

Të mësuarit nga njëri-tjetri është një aftësi shumë e rëndësishme, e cila duhet të inkurajohet, në fund të fundit, ne nuk bëjmë asgjë vetëm në këtë botë.

Ne gjithmonë mund të përdorim përvojën e dikujt për të lehtësuar jetën tonë.

Njerëzit po bëhen më të bindur dhe më pak të disponueshëm për t’u rritur në mënyrë kolektive.

Ne besojmë se një diplomë na bën të pamposhtur, e gabuar.

Kjo është larg nga e vërteta dhe vetëm kur mësojmë të njohim kufizimet tona dhe të shoqërohemi me njerëz që mund të na ofrojnë atë që na mungon, mund të evoluojmë me të vërtetë.

Superioriteti është një koncept i pakapshëm, ne jemi të gjithë së bashku në udhëtimin e jetës dhe pavarësisht nga niveli i arsimimit, pagës apo stërvitjes, gjithnjë mund të mësojmë nga çdokush, madje edhe nga ai që e gjykojmë si “inferior”.

Ne duhet të punojmë për të kontrolluar ndjenjën e superioritetit brenda vetes dhe të hapim veten tonë për të gjitha mundësitë e rritjes që lindin kur jemi të përulur./ Psikologjia