SHARE

Hapat e parë

E gjitha fillon rreth 12 muaj. Ne lëvizim në një botë të të rriturve që ecin në këmbë ndërsa ne zvarritemi; derisa të mbërthehemi në atë që na rrethon për t’u ngritur nga toka. Pastaj bie dhe ngrihemi përsëri. Ne do të biem shumë herë, por nuk na intereson, asgjë nuk do të qëndrojë mes nesh dhe dëshirës sonë për t’u ngritur. Do të duhen ditë, javë, ndoshta muaj, por në fund do të bëjmë vetëm hapin tonë të parë.

Ky ishte mësimi ynë i parë në elasticitet: “Nuk ka rëndësi se sa kohë duhet, thjesht mos hiq dorë dhe do ta bëj!”

Sfidat janë mundësi

Duke u rritur, ne ndeshemi me vështirësi të tjera: të mësuarit për të lexuar, për t’u lidhur me të tjerët, thjesht për ta bërë atë … Dhe së bashku me të gjitha këto, pa dyshim vjen një ndjenjë e caktuar për të mos ditur se ku ta perplasesh kokën, të pranishëm në aspekte të ndryshme të jetës sonë : afektive, të punës dhe nivelit të brendshëm. Gabimi më i madh që mund të bëjmë është të mendojmë se të gjitha këto vështirësi janë vetëm për të na humbur kohën, energjinë dhe shkatërrimin e jetës sonë, kur në të vërtetë ato janë ndihma të çmuara.

Sa herë që e gjejmë veten përballë një muri, gatishmëria jonë për të shkuar më tej na lejon të zhvillojmë karakteristikat e duhura për të kapërcyer pengesën. Është e qartë se do të duhet kohë dhe përpjekje, por ato janë përbërësit themelorë për të zhvilluar çdo lloj aftësie.

Mësimet e jetës që na bëjnë të kapemi

Jeta na mëson të këmbëngulim dhe gjithashtu të kuptojmë se për çfarë ia vlen të luftojmë. Ka pengesa që na mësojnë të zhvillojmë dhurata të çmuara dhe të tjera që na bëjnë të kuptojmë se loja nuk ia vlen, duke na ndihmuar që të përqendrojmë prioritetet tona dhe aspiratat tona të thella. Pa marrë parasysh se sa e vështirë do të jetë sfida, nëse diçka ka rëndësi për ne, ne do të gjejmë një mënyre per ta zgjidhur.

“Uji nuk i reziston. Rrjedhjet e ujit. Kur zhytini dorën në ujë ju ndjeheni vetëm një puthje. Uji shkon ku dëshiron të shkojë dhe asgjë nuk mund ta ndal. Uji është i durueshëm. Uji konsumon një gur. Mos harroni, fëmija im. Mos harroni se gjysma e juaj eshte si uji. Nëse nuk mund të tejkalosh një pengesë, shkoni rreth saj”.

– Margaret Atëood

Gjëja e parë që gjithmonë do të duhet të ngrihesh

Kur jeta na hedh poshtë, kemi nevojë për diçka që duhet të mbajmë, por së shpejti do të zbuloni se nëse ju kapni diçka jashtë jush, kjo do të dëmtojë ekuilibrin tuaj, sepse qendra juaj e gravitetit do të jetë jashtë jush. Atëherë, çfarë duhet të jemi në gjendje të bejme per tu ngritur  përsëri duke ruajtur ekuilibrin e nevojshëm për të ecur përpara? Ne duhet të njohim njëri-tjetrin dhe të besojmë në aftësitë tona. Këtu vjen egoja famëkeqr, e cila nuk është aq e keqe.

Egoja jonë na ndihmon në momente të vështira, duke na shtyrë të themi “jo” për gjithçka që nuk shkon me ne ose mund të jetë e dëmshme për ne, por gjithashtu na ndihmon të njohim atë që ne jemi në gjendje të bëjmë, sepse egoja dhe vetëvlerësimi janë te lidhura.

Rëndësia e egos

Në ego ju mund të ndjeni gjithçka, për fat të keq shihet si një shenjë e zhvillimit të varfër të brendshëm dhe shpirtëror kur në realitet – si çdo gjë – nëse është e balancuar është më se e dobishme për udhëtimin tonë jetësor. Sipas mendimit të Carl G. Jung, egoja është kompleksi qendror i ndërgjegjësimit dhe është e lidhur ngushtë me identitetin. Prandaj është diçka e nevojshme dhe e dobishme për zhvillimin tonë. Problemi ndodh kur ego është pushtuar nga komplekset e tjera (të tilla si ato të pushtetit, parave, dominimit, etj) që mund ta destabilizojnë atë.

Ndrysho qëndrimin tënd

Çdo sfidë është një mundësi për rritje që na lejon të zbulojmë me të vërtetë atë që jemi, na lejon të merremi me pikat e dobëta në të cilat punojmë, na tregon se ne mundemi, në sajë të kohës dhe këmbënguljes, të shndërrohemi në forca me aftësi të çmuara që do të jenë të dobishme për ne që të dalim nga momentet e vështira që jeta do të na paraqesë në të ardhmen.

“Ja se si duhet të jeni! Ne duhet të jemi si uji. Nuk ka pengesa, rrjedh. Gjeni një digë, pastaj ndaloni. Diga thyet, ajo rrjedh përsëri. Në një enë katrore, është katror. Në një rreth, është e rrumbullakët. Kjo është arsyeja pse është më e domosdoshme se çdo gjë tjetër. Asgjë nuk ekziston në botën më të adaptueshme se sa uji. E megjithatë, kur ai bie në tokë, këmbëngulës, asgjë nuk mund të jetë më e fortë. ”

– Lao Tzu

Jeta na ndryshon, na formon në sajë të vështirësive, pasi është gdhendur një diamant i përafërt, i cili, fiton gjithnjë e më shumë shkëlqim. Ndryshimi është pjesë e natyrës sonë dhe tejkalimi i pengesave që do të gjejmë në rrugën tonë na ndihmon të zbulojmë vërtet se kush jemi./bota.al