Paragrafe nga Libri

Ballina Paragrafe nga Libri

Nga Ditari i Drita Çomos

E diel, 19.IX.76

“Ditët rrëshqasin pa zhurmë, të hirta, të zbrazëta, të njëllojta. Më duket se e kam humbur nocionin e kohës.

Dino Buzzati- Masa të kota Kundër Dashurisë

Tani që ai u largua dhe nuk do të bëhet i gjallë më, u zhduk, u fshi tutje nga fusha e jetës saktësisht si të kish vdekur, asaj, Irenës, nuk i mbetet veçse të armatoset me gjithë guximin që një grua mund t’i kërkojë Zotit dhe të shkulë të gjitha rrënjët me të cilat ajo dashuri e pafat i ishte ngjitur pas rropullive të saj.

Isabel Allende- Më e Harruara e Harresës

Ajo, e heshtur, e la ta ledhatonte; tërë pika djerse në bel dhe me aromë sheqeri të skuqur në trupin e saj të qetë, sikur ta dinte se vetëm një tingull mund t’ia trazonte kujtimet dhe ta zhyste të gjithin në përhumbje, duke e bërë pluhur e hi atë çast

“Gruaja e tjetrit” – nga Abelardo Castillo

Mendoj se gjithmonë e kam ditur; një ditë unë do të përfundoja duke trokitur tek ajo derë. Dhe ajo ditë ishte sonte. Shtëpia, pak a shumë, është siç e imagjinoja; një shtëpi në lagje në Floresta, me një kopsht përpara, nëse mund të quhet kopsht një copë toke katërkëndëshe e rrethuar me gardh hekuri ku mezi mbante një rrënjë trëndafili kinez dhe dy-tre lehe lulesh, mbuluar tani me barëra të këqija.

Masa të kota kundër dashurisë, nga Dino Buzzati!

‘Tani që ai u largua dhe nuk do të bëhet i gjallë më, u zhduk, u fshi tutje nga fusha e jetës saktësisht si të kish vdekur, asaj, Irenës, nuk i mbetet veçse të armatoset me gjithë guximin që një grua mund t’i kërkojë Zotit dhe të shkulë të gjitha rrënjët me të cilat ajo dashuri e pafat i ishte ngjitur pas rropullive të saj. Gjithmonë ka qenë një vajzë e fortë, Irena, e kësaj here s’do të jetë më pak e tillë.

Ismail Kadare, përshkrim për Gjirokastrën në romanin “Kronikë në gur”.

“Ky ishte një qytet i pjerrët, ndoshta më i pjerrëti në botë, që i kishte thyer të gjitha ligjet e arkitekturës dhe të urbanistikës.

Fragmente të shkëputura nga kryeveprat!

“Dhe pastaj pyet veten ku janë ëndrrat e tua. Dhe duke tundur kokën thua: Sa shpejt ikin vitet! Dhe përsëri pyet veten: Ç’bëre me vitet e tua? Ku e varrose kohën tënde më të mirë?

Erich Fromm: “Mërzia është vuajtja e vërtetë”

“Njerëzit nuk e kuptojnë aq sa duhet ose, thënë ndryshe, nuk janë të vetëdijshëm në masën e duhur që mërzia është vuajtje. Ai që gjëndet i mbyllur në një qeli izolimi, ose edhe ai që për një arsye të çfarëdoshme nuk di çfarë të bëjë me veten e tij, në rast se e ka në vetvete mundësinë të bëjë diçka të gjallë, të prodhojë diçka, të priret kah përsiatja, do ta ndjejë mërzinë si një peshë të rëndë, si një barrë, si një paralizë së cilës nuk ia gjen shkakun.

Penelopa në luftë – Oriana Fallaci

“Xho, unë i urrej letrat. I konsideroj një mjet komunikimi për shurdhmemecët.

Nuk kam ndër mend t’ju kërkoj të falur…

Nga Kasem Trebeshina

Jeta është e vështirë!…Vdekja arrihet më me lehtësi!…Por, ne erdhëm në jetë!…Erdhëm me mundim dhe dhembje…Ndaj dhe duhet, patjetër, ta jetojmë sa më gjatë!…Dhe sa më gjatë ne mund ta jetojmë duke u përpjekur që të gjitha veprimet tona të çojnë në ndërtime të arsyeshme dhe jo në shkatërrimin e Botës!

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT

Zgjimi i madh

Shpirt i vetmur, O ju mushkëri që jeni mbytur nga lagështia e bodrumeve të errëta... Zgjohuni, hapini sytë dhe vështroni tej teksa ndodh revolta e madhe. Shiheni gjarprin që...

Charles Bukowski