Shkrime Autoriale

Ballina Shkrime Autoriale

ANISA MARKARIAN – DY BALLO PËR NJË MUZG

– DY BALLO PËR NJË MUZG

Ballëzhubrosur qënka deti im, këtë muzg prilli. Sytë përzhitur nga arturinat e diellit, lëvoren plasaritur nga kripa e tharë e djersës. Po buzët? Paskan humbur nën dantellën e mjekrës…

Kthim në vite..nostalgji!!!

Kthim në vite..nostalgji!!!

U mbush hëna edhe këtë herë si përherë.
Kjo mbrëmje erdhi disi çuditshëm,jo si të tjerat.
Diku ulur në njē restorant në bregun e detit.
Unë,vala dhe gota me verën e bardhë rrëshket midis
gishtave të mi.

E si mund të besosh dikë, kur nuk beson në Zot??

E si mund të besosh dikë, kur nuk beson në Zot??

Këtë herë krejt ndryshe, filloi vetë bisedën pa pyetje.
Ishte i fokusuar në kujtimet e tij…

Dy Pasqyrat !

Dielli lindi sërish, rrezet e tij depërtuan në dhomën e Viganit që ai vet parapëlqente ta quante shpellë. Sytë i hapi ngadalë si me përtesë, sikur do donte që ai çast sekondësh të zgjaste me dekada dhe ta shihte veten në një periudhë tjetër , me flokët e thinjura në të dy anët e ballit, me këmbët e holla të mbushura me njolla, me duart plotë rrudha e me lëkurën të varur nga kockat.

Letra e Leonard Cohen drejtuar Marianne Ihlen, në orët e saj të fundit..

Marianne Ihlen strolling with Leonard Cohen at the port, Hydra, 1963. From So Long, Marianne: A Love Story. Credit: ECW Press

Letra e kantautorit drejtuar Marianne Ihlen, në orët e saj të fundit në jetë, është e mrekullueshme dhe poetike.

Kuptimi i vlerës së pasurisë së vërtetë…

Një burrë i pasur, donte që i biri të mësonte se cfarë do të thotë të jesh i varfër, për këtë e dërgon në fshat të kusherinjtë e tij.
Djali kaloi tre ditë e tre netë në fshat.
Kur i ati e mori, gjatë rrugës e pyeti :

Sa herë të mbytesh nga mërzia për njerëzit e dashur që nuk janë më, lexo këshillën e këtij burri…

Nga rrjetet sociale vjen kjo histori e çmuar. Dikush shkroi këtë status me zemër të thyer:

“Shoku im sapo vdiq, unë nuk di çfarë të bëj”.

Kur Dritëro Agolli i shkruante Sadijes

E dashur Sadije

….Është mirë kur të duan, apo jo? Po jo kur të duan “se na bashkojnë zakonet dhe afërsitë krahinore”! Kur të duan krejt ndryshe, krejt pa përcaktuar, pa rregulla, atëherë mund të jesh e lumtur.

Pjetër Arbnori letër mbesës nga burgu (1986)

Mbesë e dashur!

Sot bëhen 25 vjet që jam ndarë nga familja. Ti atëherë nuk kishte lindur, as nëna jote nuk ishte fejuar e martuar, kurse tani je rritur e vazhdon shkollën e mesme. Është kohë provimesh e do të jesh e mbytur në mësime. Unë s’mund të të ndihmoj, por do të tregoj diçka që do ta shtojë vullnetin për të mësuar.

Dashuria është fat, shpirti udhërrëfyes!!!!

-Shpirti është udhërrëfyes ose më mirë
zoti i mendimeve. ..

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT

Ne jemi çfarë lexojmë, një hipotezë apo një e vërtetë e...

Kur një rrëfim na merr me vete, përvetësojmë identitetin e personazhit dhe e stimulojmë përvojën e tij në jetën reale Shumë shpesh na ndodh që...

 Kujtim për Marie A.