Shkrime Autoriale

Ballina Shkrime Autoriale

Portreti i Lasgush Poradecit, nga Ismail Kadare

Ajo çka, në vend që të më mundonte, më mahniste gjithmonë, sa herë që takoja Lasgush Poradecin, ishte ndjesia e së pamundurës. Ishte e pamundur të merreshe vesh me të si me të tjerët. Porsa hyje tek ai, madje porsa trokisje në portë, aty për aty gjithçka tjetërsohej. Tjetër logjikë në të biseduar, tjetër kod, të tjera fjalë, të mbështjella me kuptim tjetër. Diçka mungonte përherë, e diçka qe e tepërt. 

I dashur shpirt binjak!

Kisha dëgjuar se stuhitë e gjëmimet e qiellit e bëjnë më të fortë tokën, kisha lexuar se thyerjet e bëjnë më të fortë njeriun, po nuk e mësova as prej qiellit as prej diellit se ku mund të të gjeja ty!

Kadare: Pjekuria e mendësisë shqiptare bëhet me Migjenin

Ismail Kadare në librin e tij për Migjenin, shpalos në mënyrë intime gjithë mendësinë shqiptare të asaj kohe përmes vet fjalëve të Migjenit. Bëhet fjalë për 25 vitet pas pavarësisë së Shqipërisë, ku vendi ende nuk ishte ‘pjekur’ në asnjë aspekt të jetës ndërsa vetëlëvdatat nuk pushonin. Këtij populli po i mungonte një vetëdijësim për vlerësimin e situatës pa ngjyrime dhe shtrembërime, ashtu siç do të bëhet vetëm me ardhjen e Migjenit; ku vetëkritika e tij në letërsi gjendet në çdo rresht apo varg të tij. Këtu më poshtë do paraqesim një pjesë të librit të Kadaresë “Ardhja e Migjenit në letërsinë shqipe” që e bën këtë zbërthim gjenial:

Tolstoy: “Njeriu që nuk e shfaq dashurinë në të tashmen nuk ka dashuri”

“Në emër të cilës dashuria duhet të veprojë dhe si duhet të veproj? Cilën dashuri duhet të sakrifikoj për tjetrën? Kë duhet të dua më shumë dhe kujt duhet t’i bëj më mirë – gruas time apo fëmijëve të mi – gruas dhe femijëve apo shokëve? Si mundem t’i shërbej vendit pa i bërë keq dashurisë për gruan, fëmijën dhe shokët?

Ditar / 12 Prill

Tek po i shikoja fëmijët më kujtonin veten, dikur dhe unë isha i tillë. Sa shumë më pëlqenin lodrat që të luaja me to, krijoja situata nga më të ndryshmet që ta argëtoja veten. Imagjinoja dhe krijoja me çdo gjë që me zinte dora, sa dhe një copë baltë, ma jepte mundësinë e zhvillimit të imagjinatës. Ashtu si këta fëmijë mendoja dhe unë se jeta të jep mundësinë të shfaqesh krijimtarinë tënde, nuk kishte asnjë kufi mes botës fizike dhe imagjinatës sime, gjithçka ishte një e plotë.

Rryma e re artistike, një kolerë që po sëmurë gjithë shoqërinë

Shkrimtar, politikan, mësues, prind, shok, mik dhe dashamirës i vërtetë është ai që pranon pa ia kthyer shpinën kritikave që shoqëria njerëzore ia bën atij për të zhdukur veset dhe zakonet e këqija që e kanë pushtuar.

Të edukohet qytetari!

Recension mbi librin, “Të edukohet qytetari“ nga Patrice Canivez
Për Virtual Sophists shkruan filozofi, Besnik Domi.

Emocioni nuk është dobësi!

Me shumë mundësi, ke përherë frikë për atë që të tjerët mund të të thonë, nëse ti tregohesh shumë e ndjeshme dhe hapesh për ndjesitë e tua. Ata do ngrejnë njërën vetull dhe do të afrohen. Do të të këshillojnë se gjithçka po e bën gabim. Duhet të jesh e kujdesshme, e rezervuar, e ftohtë dhe të mos tregosh asgjë nga ato që ndjen.

E rëndësishme është ajo, që fshehim mbas buzëqeshjesh!!

Eh!

Mesa duket nuk u zgjova me qejf te madh sot. .

A jetojmë siç duam apo ashtu siç na detyron jeta?

 

Në një nga ditët pranverore të zakonshme të jetës sime teksa po shkoja për në punë, u ndesha në rrugën për tek ashensori me një zonjë të moshuar. Në fakt nuk mund të përcaktoja dot se sa plakë ishte, sepse shamia që mbante në kokë, e që ishte sinonim i grave tona që nga kohët e mëhershme, nuk më lejonte të shihja mirë fytyrën e saj.

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT

Po vuani nga depresioni? Ja pesë gjërat që gjithmonë duhet t’ia...

Të luftosh me depresionin është një luftë e vërtetë dhe e ashpër, me të cilën jo shumë veta ia dalin të triumfojnë. Gjithsesi, ti...

Vincent Van Gogh

Letër për ty…