Shkrime Autoriale

Ballina Shkrime Autoriale

Harta letrare e botës është thjeshtë e mahnitshme

Njëra nga gjërat që i bënë librat aq të fuqishëm është se ato ju lejojnë të provoni kultura dhe përvoja të ndryshme, pa i jetuar ose pa kaluar me të vërtetë nëpër to. Me këtë ide në mendje, a do të dëshironit ta zgjeronit pak botën tuaj të leximit?

Ditar/7 Prill

Më rastis shpesh në parkun ku bëjë ecejake të ulëm në ndonjë qoshe dhe t’i shikoj njerëzit, teksa ecin, me një si krenari të harlisur. Mundohem ta kuptoj nga ecja, se çfarë ka në kokat e tyre. Këta që ecin me revan, me duket se ende se kanë kuptuar, apo se paku se kanë ndjerë ende në palcë, atë gjënë që ta ngjeth mishin: tmerrin nga vdekja, nga mosqenia. Këta që ecin më ngadalë, më duken hallexhinj, që, jetën duhet ta kenë marr tepër seriozisht. Por në park shoh, në të rrallë, edhe ca tipa që janë ndalur, të mbështetur në ndonjë pemë, apo të ulur në barin e blertë. Gjithnjë kam ndjerë simpati për ta. Ashtu të ndalur, me shikim të përhumbur diku në horizont, më janë dukur si mendimtar.

Mbase këto janë vetëm hamëndësime. Epo mirë: a nuk është gjithçka hamendje?! Bile nganjëherë se kuptoj as se pse ecin njerëzit. Po ta mendosh: toka është një thërrmijëz në gjithësi, nuk mbahet askund, e ne as që ia kemi idenë gjithë kësaj. Dhe sikur kjo të mos mjaftonte, ne, ende kemi vullnet për të ecur. Sikur njeriu shkuaka diku!

Pastaj mu ndërmend Parmenidi. Qenia është, jo qenia nuk është, thoshte dikur eliasi nga anktikiteti. Kjo thënie disi më ka shëruar gjithmonë nga këto hamëndësimet e mia metafizike. Pra nëse qenia është, e jo qenia nuk është, atëherë, gjithçka ka qenë gjithmonë dhe, do të jetë, po ashtu gjithmonë. Asgjë nuk është krijuar e si rrjedhojë asgjë as nuk do të mbarojë një ditë. Kjo botë, që nuk na flet, ka qenë gjithmonë dhe do të jetë gjithmonë. Me gjasë kjo është krejt çka mund të jetë.

Po them me gjasë, se a nuk është gjithçka në këtë jetë një gjasë. Vet jeta është një gjasë!.
Mu kujtua Hans Kastorpi i Toman Manit tek “Mali Magjik”, i cili nga këto hamëndësime kishte përfunduar në shtrat. Nuk është se unë jam më mirë. Ama po ta mendosh se toka nuk mbahet askund, shtrati është gjëja më e pakët këtu. E po të guxoj t’i shkoj njeriu deri në fund kësaj, çmenduria do të ishte gjëja më e natyrshme.

02:24

Charles Aznavour – Poeti që këndon!

Në moshë fare te re Aznavour e la shkollimin për të dhëne shfaqje. Megjithëse nuk vazhdoi shkollën, ai ndjehet shumë krenar për të vetmen mirënjohje (diplomë) që kishte marrë:“Certifficat d’Etudes” – me të cilën dëshmonte se kishte përfunduar një edukim modest. Pas 70 vitesh ai nderohet me shumë tituj “Doctor Honouris Causa”. Por ai nuk jetoi për to. Ai i pranon titujt si pohim i asaj që është.

Heidegger: “Sekreti i dashurisë”

Martin Heidegger i shkruan Hannah Arendt:

8 autorët të cilët e shkruajtën vetëm nga një libër dhe arsyeja pse e bënë këtë!

Të shkruash një libër është punë e vështirë. Nëse ai libër ka sukses, mund të ketë pastaj presion të madh mbi autorin që të krijohet prap diçka e tillë po aq e bukur. Ne e kemi bërë një listë të autorëve të cilët e kanë shkruar vetëm një libër në jetën e tyre dhe arsyen pse e kanë bërë këtë.

Chomsky: Trump mund të inskenojë sulme terroriste për të rritur mbështetjen!

Naom Chomsky, njëri ndër kritikë më të mëdhenjë të qeverisë amerikane

Pas rënies së ligjit të kujdesit shëndetësor dhe popullaritetit në ulje të presidentit Trump në sondazhet e fundit, filozofi, akademiku i krahut të majtë dhe intelektuali Noam Chomsky është duke bërë thirrje për vigjilencë ndaj “flamurit të rremë” për sulme të mundshme terroriste që sipas tij mund të propagandohen për të mbështetur presidentin dhe nismat e tij për të hequr amerikanët të drejtave të tyre kushtetuese.

Dashuria e fshehtë e Henry Miller!

Letra që shkrimtari kontravers amerikan Henry Miller i shkruan të dashurës Anais:

Ti e ke në dorë çdo situat të jetës tënde

Fati i njeriut është rob i vetes së tij.. Pra, RILINDU!

Ti e ke në dorë çdo situat të jetës tënde..

JO! Nuk flas aspak për fatkeqësit që të ndodhën në jetë, ato janë sprova. Andaj mos thuaj kurrë nuk i meritova. Kërko vetëm forcë për t’i kaluar. Çdo gjë është kalimtare mbi këtë tokë, askush nuk ka jetë të dytë pos jetës së përjetshme. As luleve nuk u falet një jetë tjetër mbi këtë Univers. Llogarite! Ti je përgjegjës edhe për jetën e luleve, që ke në shtëpi, në kopësht. Po nuk dite t’i trajtosh, ato thahen. Ashtu siç ke ëndrrat e tua, dëshirat. Ëndrro sa të duash, ëndërro netë të tëra, dëshiro një jetë të tërë. Por e ke të kot nëse nuk zgjohesh për t’i realizuar ato.

Ti je mbuluar nga trishtimi, dhe asgjë nuk arrin të të fal sado pak lumturi, ose ca grimca gëzimi. Do të gjesh rrugën, të cilën në fakt ti akoma nuk ke filluar ta shkelësh. Pyet Zotin, çdo bëhet me jetën tënde?! Por Ai nuk ka ç’të bëj me ty, sepse detyrën e Tij e kreu qysh moti, qysh prej kur të dha jetën, dhe se si do vazhdoj ajo, sigurisht që i vetmi që e ka në dorë atë, je ti..
Kur e sheh që asgjë nuk shkon me ty, kur ndjen se je i humbur në këtë botë. Mos mendo se ka marrë fund.

Fundin e kësaj jete e përcakton ajri i fundit që do futet në mushkërit e tua. Derisa ato vazhdojn të pompojn ajër ti lufto për dritë. Dije të vërtetën, dhe e vërteta jote është se jorgani i vetëm që të ka mbuluar ty, kokë e këmb është pesimizmi!

Kape pesimizmin shqye, ndaje për gjysëm sikur të ish një trup i ligë. Kokën këputja e hidhja tutje, pastaj digjja edhe trupin! Le të mos takohen kurrë më, me njëri tjetrin. Merre optimiznim si një foshnjë, e rrite. Rrite për ta bërë atë person që ti nuk guxove ta ishe kurrë!
Pra, RILINDU!

Nuk kam ç’të shtoj më shumë për jetën, atë jetoje si të të vij.. Bile mos e pritë deri sa ajo të arrij, bë ashtu siç ty ta ka qejfi! Në të qeshet, qesh. Në të qahet, qa. Por kurrë mos harro që në fund të fundit të përfundosh i lumtur. Askush nuk meriton të vdes në trishtim.. Gjithsecili duhet të ik nga kjo botë, me buzën në gazë! Fund i fundit, në shtëpin e përjtshme jemi duke shkuar.

Dhe si përfundim kurrë mos u pendo për lotët që derdhe, dikur për dikë.. Ndonjëherë edhe syri ka nevoj të lahet, për t’i dalluar gjërat më pastër.. Sepse pas çdo shiju, a nuk është dielli më i fort?!

Shkruajti: Medine Halimi

Ditar / 13 Shtator

Eshtë e mistershme se si cdo herë kur dëgjoj tingujt e sonatës, jetoj një gjendje që nuk e di nëse e dua apo e vuaj. Më vie sikur vuajtja për të kaluarën e bën të tashmen më të bukur. Vuajtja që njeriu shumë shpesh e kërkon sikur ajo të ishte vetë lumturia.

Schopenhauer mbi dashurinë e grave!

Arthur Schopenhauer (1788-1860) është ndër filozofët me ndikim të madh në filozofinë perëndimore. Ai njihet më së shumti me veprën e tij të ndarë në katër libra “Bota si vullnet dhe përfaqësim”. Filozofia e tij është gjithëpërfshirëse dhe e thënë në disa libra dhe ese të tij; duke rrokur çdo temë të mundshme njerëzore.

Por tema mbi gratë që trajtohet nga ai, merret si diskutabile për pozicionin negativ që ka ndaj saj. Ky pozicion nuk është i ri në mendimin filozofik. Megjithatë sa i përket Schopenhauerit, ndoshta, mund të ketë një shpjegim se pse radhitet ndër filozofët me hidhnim të shtuar për gratë.

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT