Ballina Blog Faqe 3

FEDERICO GARCÍA LORCA – NËSE DUART E MIA DO TË KËPUTNIN GJETHET

– NËSE DUART E MIA DO TË KËPUTNIN GJETHET

Unë shqiptoj emrin tënd
netëve të errëta,
kur yjet vijnë të pinë
në burimin e hënës,
kur degëve të fshehta
dremitin gjethnajat. 

DY RROBAQEPËSIT !

Two tailors discuss about scissors - 1896

Dy rrobaqepës, për vite të tëra, punonin përballë njëri-tjetrit. Prisnin e qepnin rroba pa u lodhur, ndërkohë që, herë pas here, edhe bisedonin me njëri-tjetrin, për gjëra të ndryshme.

Tregim nga Mitrush Kuteli – “Vjeshta e Xheladin Beut”

“…Xheladin Beu zbriti çukën, hyri nëpër sallkëme, iu afrua pusit. Aty ishin nja shtatë a tetë çupërlina që flisnin e qeshnin.

Ernesto Sabato shkrimtari i madh argjentinas dhe lidhja e tij me shqiptarët..!

Ishte, si tani, fund prilli i vitit 1996 kur nga avioni zbriti në Rinas një burrë mbi të 80-at. Në kokë mbante një kapele të vendosur gjysmë mënjanë, me syze të errata dhe me një pardesy hedhur shkarazi mbi supet. Ishte Ernesto Sabato, shkrimtari argjentinas, me origjinë nga arbëreshët e Italisë. 

Pablo Neruda- Shqipëria

– SHQIPERIA

S’kam qënë ndonjëherë
Në Shqipëri
n’atë tokë të ashpër e të dashur,
n’atë dhe malor barinjsh.

LOIUS ARAGON – TANI QË KOHË E RINISË

– TANI QË KOHË E RINISË

Tani që kohë e rinisë
Zbehet te qelqi mavi
Tani që kohë e rinisë
Së natyrshme u bë hi

OCTAVIO PAZ – DËGJOMË SIÇ DËGJOHET SHIU

– DËGJOMË SIÇ DËGJOHET SHIU

Dëgjomë siç dëgjohet shiu
as vëmendshëm as shkujdesur,
hapa të lehtë, rigon,
uji që është ajër, ajri që është kohë,
dita që s’ka të perënduar,
nata që ende s’troket,

GJERGJ FISHTA -KOHA E ARDHSHME E SHQIPNIS, 1923

“Jeta e përparimi i një shteti janë të bazueme: a) mbi pavarësinë politike, b) mbi lirinë e qetësinë e përmbrendshme, c) mbi ekonominë, d) kulturën dhe e) moralin…

HAYDEN CARRUTH – POEZIA E OBËRNIT

Në një libër të Milan Kunderës që po lexoja këtë mëngjes shkruhej: “Në algjebrën e dashurisë një fëmijë është simbol i shumës magjike të dy qenieve.”

Dy Pasqyrat !

Dielli lindi sërish, rrezet e tij depërtuan në dhomën e Viganit që ai vet parapëlqente ta quante shpellë. Sytë i hapi ngadalë si me përtesë, sikur do donte që ai çast sekondësh të zgjaste me dekada dhe ta shihte veten në një periudhë tjetër , me flokët e thinjura në të dy anët e ballit, me këmbët e holla të mbushura me njolla, me duart plotë rrudha e me lëkurën të varur nga kockat.

MË TË POPULLARIZUARAT

MË TË LEXUARAT

Çka janë diktaturat?

Shkëlqimi dhe rënia e diktaturave lidhen me raportin e mirëqenies ekonomike me lirinë politike Si të gjitha termat tjerë të politikës, edhe termi diktaturë e...

Bertrand Russell

Ditar / 20 Shkurt